Manuel Colmeiro. Espazos e encadramentos

Manuel Colmeiro. Espazos e Encadramentos
Visita guiada á exposición do MARCO
Con Xosé Carlos López Bernárdez (Comisario)
Venres 28 de febreiro, 18.30 horas
(Inscrición previa. Punto de cita: billeteira do museo)
Museo MARCO

Producida polo Museo de Arte Contemporánea de Vigo, e comisariada por Xosé Carlos L. Bernárdez, a exposición Manuel Colmeiro, Espazos e Encadramentos estará no MARCO entre o 24 de xaneiro e o 24 de maio de 2020.
O Ateneo Atlántico ofrece unha proposta excepcional: a visita á exposición, guiada polo propio comisario: Xosé Carlos López Bernárdez. Será o venres 28 de febreiro ás 18.30 horas.
A visita terá unha duración aproximada de 1 hora e a participación será, exclusivamente, con inscrición previa no seguinte formulario:


O prazo de inscrición abrirase o martes 25 de febreiro, ás 20 horas, e permanecerá aberto ata que se cubran as 30 prazas das que consta a visita.
Dada a especificidade da actividade, non se admitirán máis asistentes que as 30 persoas inscritas (e confirmadas polo Ateneo) a través do formulario.

(Paisaxe, Colmeiro, 1935, Óleo sobre lenzo, 65.5x82cm, Colección familia Colmeiro)

Conformada por unha selección de obras procedentes do comodato e de diferentes coleccións, acompañadas de material documental, a mostra Espazos e Encadramentos configúrase a partir dunha coidada investigación e relectura do sentido, obxectivos e incidencia da obra de Colmeiro. Unha visión diferente, máis contemporánea que historicista, que intenta achegar novas lecturas e enfoques. Faise especial fincapé na implicación do artista nos debates arredor da figuración na Europa e América dos anos vinte e trinta, os debuxos de guerra, e outros momentos menos coñecidos do seu traballo.

O realismo “moderno” de Colmeiro e do conxunto d’Os Novos foi a dirección dominante que adoptou a ideoloxía da vangarda en Galicia, cunha vontade de facer que a praxe artística se orientase pola dupla consigna crítica de identidade e de modernidade: reflectir a esencia do galego sen deixar de ser modernos.

Espazos e encadramentos fai fincapé nos contextos, nos diálogos con outros actores, na súa inserción dentro das correntes estéticas coas que convive o pintor e nos diferentes espazos xeográficos e culturais onde desenvolveu a súa longa traxectoria vital e artística.

Todo isto, e máis, poderemos gozalo da man de X. Carlos Bernárdez o venres 28 de febreiro.
 
Máis información, na páxina do Marco 

Xosé Carlos López Bernárdez (Vigo, 1958).
Licenciado en Xeografía e Historia, sección Historia da Arte.
Comisario de exposicións, ensaísta e profesor de Lingua e Literatura Galegas.
Como ensaísta ten publicado obras no eido da literatura (De catro a catro de Manuel Antonio, 1991, Edicións do Cumio; Eduardo Blanco-Amor, Sempre en Auria, 1993; Rafael Dieste. Heterodoxia e paixón creadora, 1995 ou Lorenzo Varela: Biografía e antoloxía, 2005, Ed. Xerais) e no campo das artes (Breve historia da arte galega, 2005, Nigra; Maruja Mallo: a pintura da nova muller, 2010, Nigra; Faces do país. O retrato en Galicia 1890-1950, 2011, Fundación Novacaixagalicia, Vigo; Manuel Colmeiro, 2011, Galería Montenegro, Vigo; Do idilio á diáspora. Modernidade e compromiso na pintura galega de Castelao a Seoane, 2012, Nigra).
Como comisario ten organizado exposicións con importante repercusión no eido da cultura galega, ás que hai que engadir esta de Manuel Colmeiro.

Cinema ao Cubo: Kiarostami, con Álvaro Gago

Cinema ao Cubo
Con Álvaro Gago
Dúas curtas de Abbas Kiarostami
Mércores 26 de febreiro, 19.30h
Espazo Cubo

Na sesión de febreiro do noso Cinema ao Cubo, o invitado para que comparta a súa película favorita con nós, é un dos mellores directores vigueses da última fornada: Álvaro Gago.

Álvaro Gago saltou aos medios a raíz de Matria, a súa terceira longametraxe, e despois de gañar con ela o premio especial do xurado no Festival de cine Independente de Sundance (2018). Ademais, Matria foi merecedora do premio á mellor curtametraxe na SEMINICI de Valladolid, nos Mestre Mateo ou no Indielisboa; tamén estivo nominada á mellor curtametraxe dos Goya 2018.

Álvaro Gago proponnos unha visita inédita ao iranianio Abbas Kiarostami, exprofesor do propio Gago nos seus talleres de cine e onde aprendeu que o cine de Kiarostami é aquel lugar "onde conviven o fugaz e o eterno".
E farano a través dunha conversación ao redor de dous dos seus filmes: Nān o Kūcheh (O pan e a rúa), curtametraxe de 1970 e ¿Khane-ye doust kodjast? (Onde está a casa do meu amigo?), longametraxe do ano 1987.

Cando o director fala de si mesmo (Álvaro Gago).
Estudei Comunicación Audiovisual na Facultade de CCSS de Pontevedra, atraído polo descoñecido: que era aquilo que facía que Xaime Fandiño ou José Luís Castro de Paz se dirixisen a nós con tanta paixón? Eles dous plantaron a semente.
No 2008 marchei a Chicago onde traballei en teatro por accidente. Un ano despois estaba vivindo en Londres e formando parte dunha escola de cinema onde coñecín a xente que rematou por introducir en min o bicho do celuloide: unha fortuna e, ás veces, unha maldición. Non culpo a ninguén. Seguen sendo os meus amigos.
Eu daquelas era xa un apaixonado dos neorrealistas italianos (De Sica, Rosellini, Visconti) aos que defendía ardorosamente en cada unha das conversacións de pub que se formaban ao saír da escola. Nunha delas saíu o nome de Abbas Kiarostami. Non o coñecía. Recomendáronme varios filmes, entre eles, os dous que veremos nesta sesión.
Vinos ao día seguinte nun ciclo de cinema iraniano que organizamos na casa, e xa nunca me desprendín deles.

Son a persoa que son grazas á liberdade individual coa que desenvolvín a miña vida fóra. Grazas á saudade pola paisaxe, a lingua, a familia e o lar, atopei o meu lugar no mundo. O cinema de Kiarostami xogou un papel fundamental no fomento da morriña e no proceso de toma de conciencia que fixo que valorase moito mais o meu lugar de orixe e as persoas que o habitan. É por iso que pensei nel cando o Ateneo Atlántico me propuxo este encontro.
Que paradoxal ter que viaxar ata Irán para sentirse mais preto das túas orixes...


Presentación libro: A desfeita de A. Camus (tradución de XM Beiras)

Presentación do libro A desfeita, de Alber Camus
Edicións Espiral Maior
Tradución ao galego de X. Manuel Beiras
 Coa presenza do autor e do editor, M. Anxo Fernán-Vello
Presenta Laura Caveiro
Xoves 27 de febreiro, 19.30 horas
Biblioteca da EMAO


O vindeiro xoves, 27 de febreiro, ás 19.30 horas, na biblioteca da EMAO, o Xosé Manuel Beiras tradutor do francés volve estar con nós.
Nesta ocasión será para presentarnos a súa versión da novela de Alber Camus La Chute, que, grazas á súa tradución e á edición de M. Anxo Fernán-Vello, brilla agora, tamén, en lingua galega.
A desfeita, título que se lle dá na tradución galega, escrita en 1957 e un ano antes de que lle concederan o premio Nobel de Literatura, está considerada unha das obras maiores de Camus e a súa novela máis existencialista.

En A Desfeita, Jean Baptiste Clamence, avogado ou máis ben xuíz penitente, narra a súa vida a un compañeiro de mesa, acabado de chegar ao bar Mexico City de Amsterdam. Ambientada ao final da Segunda Guerra Mundial, o protagonista vai revelando detalles do seu traballo como 'xuíz penitente' e sobre o seu pasado.
Unha vez máis Camus válese das metáforas para indagar no interior da natureza humana e na súa filosofía do absurdo da existencia. Os personaxes, agás Clamence, e o que fora o seu gran amigo Duguesclin, son absolutamente intranscendentes, feito que axuda ao lector a entender o illamento psicolóxico no que se atopa o protagonista.

A desfeita está publicada na Colección Narrativa de Edicións Espiral Maior, coa edición de Miguel Anxo Fernán-Vello, que compartirá mesa con Beiras. Presentará o acto, en representación do Ateneo Atlántico, Laura Caveiro.
Existencialista? Comunista? Profeta do absurdismo? Nihilista? Iluso e romántico?
Xosé Manuel Beiras achéganos á figura do premio Nobel (1957) a través da tradución dunha das súas obras máis emblemáticas.

Xosé Manuel Beiras Torrado (Compostela, 1936)
Profesor, economista, político, ensaísta e tradutor, é unha figura clave na historia do nacionalismo galego moderno.
Estudou Dereito na USC; Dereito, Ciencias Económicas e Lingua e literatura francesa na Sorbona, Economía en Londres...
Profesor de Estrutura e Institucións Económicas na Facultade de Económicas da USC, na que obterá a cátedra, e da que será Decano.
A súa traxectoria política comeza en 1963 cando participa na fundación do PSG na clandestinidade. Foi deputado en Madrid nas primeiras eleccións democráticas. En 1982 participa na constitución do BNG, partido no que chegará a Presidente do Consello Nacional e polo que accederá ao Parlamento Galego. En 2007, e xunto cun grupo de militantes, Beiras funda o Encontro Irmandiño, colectivo que defendía unha volta aos principios fundacionais do BNG.
En 2012 abandona o BNG e funda Anova, do que sería Portavoz Nacional.
En 2016 Beiras anunciou a súa retirada da vida parlamentaria e en 2017 deixa o cargo de Portavoz Nacional de Anova.

No eido da edición, Beiras foi un dos promotores de coleccións como Enquisa, Agra aberta ou Os percusores da Editorial Galaxia, na que foi director da colección Alén-Nós; desta experiencia nace a súa participación na creación de Edicións Laiovento.

Colaborou como columnista no xornal Galicia Hoxe, e nas publicacións Grial e A Nosa Terra.
Profusa e destacada obra como ensaísta nos campos da política e a economía.

No referido á tradución, e ademais doutros autores, é especialista da obra de Albert Camus, de quen traduciu ao galego varias obras (Os xustos, 1985, Cadernos da Escola Dramática Galega; Calígula, 1992, Cadernos da Escola Dramática Galega, as Catro cartas a un amigo alemán, 2018, Trifolium, e, agora, esta A desfeita, Espiral Maior).
/*-----script funcionamento buscador cabeceira Minerva Aurora-----*/